Hüner Tuncer, 10 Kasım hüznünü Atatürk’ün son günlerine ilişkin anılarla ele alıyor. Yazara göre, 57 yıllık yaşamını sonbahar gününde sükûn içinde tamamlayan Atatürk’ün ölümü, doğayla birlikte bütün ulusça derin bir yasa bırakmıştır.
Atatürk’ün yanından ayrılmayan manevi kızı ve tarihçi Âfet İnan, 1938 yılı yaz aylarının sonunda Dolmabahçe Sarayı’ndaki odasını ve hastalık günlerindeki nöbet düzenini anlatıyor. Günlük sağlık durumunun kaydedildiği defterde, ziyaretçilerin yanında ne kadar kaldığı da işaretleniyordu.
İnan, Atatürk’e günlük haberler ile resmî bilgilerin aktarıldığını, siyasal ve askerî gelişmeler üzerine düşündüğünü, ulusun güçlü olmasını ve dünya barışının sarsıntıda bulunduğunu kaydediyor. Bu dönemde üzerinde hassasiyetle durulan başlıca siyasal olay Hatay sorunuydu; çözümü Atatürk’e büyük sevinci vermişti.
26 Eylül 1938’in Dil Kurumu Bayramı gecesi olarak anlatılan bölümde, Atatürk’ün radyodan duyduğu emirlerin gecikmesi rahatsızlık yaratmış ve ilk hafif komayı bu dönemde atlatmıştı. İnan, rüyasında Selanik’te ihtilale ilişkin bir vaka anlatarak, iki kişinin kuyuya düştüğü ve birinin kurtulduğu sözünü aktarıyor.
Atatürk’ün 6 Kasım’daki duruşunu da anlatan İnan, onun ölümünden üç gün önce ayrılığa hazırlanmış gibi göründüğünü belirtiyor. Yatağının baş ucunda kendini doğrulayabilmek için çaba gösterirken, Ankara’ya gitme umudu taşıdığını güçsüz bir sesle dile getirdiğini kaydediyor.
Tuncer, Atatürk’ün geçici olarak kabul edilen bedeni karşısında ülkeye yaşam hakkı bahşedildiğini, milletin onu unutmaması gerektiğini vurguluyor. Yazara göre Atatürk, ulusal varlığın bütünlüğünü koruyan, gençliğe idealler aşılayan ve devleti sonraki kuşaklara emanet eden bir lider olmuştur.
Kaynak: Cumhuriyet Son Dakika
