Fransız Polinezyası’na bağlı Tahiti adasında, botanikçi Harrison Willard Smith’in 1937 yılında süs bitkisi olarak diktiği Miconia calvescens, yaklaşık 50 yıl sonra ciddi bir ekosistem tehdidine dönüştü. Başlangıçta Papeari’deki özel bir bahçeye yerleştirilen ağaç, bugün 70 bin hektardan fazla ormanlık alana yayılmış durumda.
Anavatanı Orta ve Güney Amerika olan mikonia, gölgede yüzde 90 çimlenme oranı ve yılda 1,5 metreye varan büyüme hızı sayesinde hızla çoğaldı. İlk 50 yıl fark edilmedi. Ağaçların ulaştığı boyut, 1982-1983 yıllarındaki kasırgaların ardından belirgin hâle geldi.
Deniz seviyesinden 1.400 metre yükseklikteki bulut ormanlarına kadar tırmanan bu tür, devasa yapraklarıyla gün ışığını engelleyerek altındaki bitki örtüsünü yok ediyor. Böylece yalnızca Tahiti’de yetişen 40 ila 70 endemik bitki türünün doğrudan yok olma tehlikesiyle karşı karşıya kalındığı belirtiliyor.
İstilacı tür, Moorea ve Raiatea adalarında da yayılımını sürdürüyor. Hawaii ve Avustralya’da da benzer yayılma örüntüleri görülen Miconia calvescens, günümüzde Fransız Biyoçeşitlilik Ofisi (OFB) tarafından yüksek riskli istilacı türler arasında yakından izleniyor.
Mekanik mücadele yöntemlerinin yetersiz kalmasının ardından 2000 yılında biyolojik bir çözüm uygulandı. Ağaçların yapraklarına zarar veren Colletotrichum gloeosporioides f. sp. miconiae adlı mantar adaya taşındı ve yaprak kaybına yol açılarak türün yayılma hızının yavaşlatılması amaçlandı.
Bu uygulama istilayı tamamen durdurmadı. Miconia calvescens’in Tahiti’deki yayılımı sürerken adanın ekosistem dengesini bozma etkisi de devam ediyor.
Kaynak: Sözcü
