İklim değişikliği, deprem, sel ve aşırı hava olayları kentlerde yaşam alanlarını tehdit eden başlıca riskler arasında yer alıyor. İstanbul'daki son sel felaketi, afetlere karşı daha güvenli yapılaşma ve sağlam planlama gerekliliğini yeniden gündeme taşıdı.
Prof. Dr. İlhan Tekeli'ye göre kısa sürede düşen yağış miktarının artması afetlerin şiddetlenmesinde etkili. Afetlerin ne zaman ve ne şiddette yaşanacağını öngörmek de zorlaştı. Bu nedenle kentlerin iklim değişikliğinin ürettiği koşullara uygun şekilde planlanması gerekiyor.
Temel risklerden biri sel güzergâhları üzerine kurulan binalar ve tesisler. Tekeli, planlama anlayışının herkese eşit uygulanmasının önemini vurguladı. Gelecekte kente düşecek su miktarına uygun kanalizasyon ve altyapının genişletilmesi yönünde çalışmalar yürütülmesi gerektiğini belirtti.
Karbon emisyonlarının azaltılmasında yenilenebilir enerji kaynaklarının payının artırılması kritik rol üstleniyor. Tekeli, Paris Anlaşması kapsamında 2050 yılına kadar net sıfır emisyona ulaşılmasının beklendiğini, ancak sonuç alınamadığını söyledi. Güneş, rüzgâr ve hidrolik enerji kullanımının yaygınlaşmasının küresel ısınmayı yavaşlatabileceğini belirtti.
Prof. Dr. Burak Hamza Eryiğit, mekânsal planların etkinliğinin tartışılması gerektiğini ifade etti. İstanbul'un 5462 km karelik yüzölçümünde yerleşim alanlarının yüzde 27, yeşil alanların yaklaşık yüzde 43, sulak alanların yüzde 2,5 ve tarım alanlarının yüzde 17 oranına sahip olduğunu aktardı. Yüzde 10'a yakın imara açılabilecek alanın doğru planlanması, su yataklarındaki riskin ve imar sıkışıklığının azaltılmasına katkı sağlayabilirdi.
Eryiğit, küresel ısınmanın 1,1 C'ye ve küresel sera gazı emisyonlarının 59 milyar ton CO2 düzeyine ulaştığını belirtti. Çevresel felaketlerle sonuçlanan küresel rekabetin karşılanması için 1972'de Stockholm'da başlayan çevre politikalarının, Brundtland Raporu, 1992 Rio Konferansı, 1997 Kyoto Protokolü ve 2015 Paris İklim Anlaşması'nın beklenen sonuçları vermediğini ifade etti.
Kaynak: Habertürk Gündem
