Vasily Petrenko ve Royal Philharmonic Orchestra, Richard Strauss’un Alpine Symphony adlı ton şiirini geniş ölçekli, karanlık ve ışıklı anlatımla kayda geçiriyor. Doğayı ayrıntılarıyla gözlemleyen izlenimci bakış, bölümlerin ritmini yavaşlatmadan yapıtın ağırlığını koruyor.
Strauss’un görkemli yapıtının son yıl içindeki kayıtları arasında en ilgi çekici çalışmalardan. Petrenko, Edward Gardner ve Nicholas Collon’un yakın kayıtlarından daha geniş iniş çıkışlar sunuyor. Müzik, bu genişliğe rağmen yavaşlık hissi vermiyor.
Doğanın içinden geçen yürüyücüler yükselişin belirgin unsuru olsa da asıl odak zirvede beliren mistik görüntü ve ağıt. Aynı zamanda Strauss’un heyecan ve düşüşlerle geçen gününün sonunda indiği tedirgin edici karanlık, yorumun merkezinde duruyor.
Gece açılışındaki yumuşaklık yaklaşan bilinmezliklere işaret ediyor; ormanlara doğru atılan cesur sıçlamayı ise hayranlık duygusu sarıyor. Pastoral bölümlerde çağlayan şelale, alpin çayır, çobanlar ve çanlar ile fırtınadaki boğan sesleri ve gürleyen perküzyon, izlenimci ayrıntı duyarlılığıyla resmediliyor.
Royal Albert Hall’de 2025’te kaydedilen çalışma, salonun yankılı akustiğine çok uyuyor. Mike Hatch ve Floating Earth ekibinin hazırladığı kayıt, yapıtı etkileyici seslerle sunuyor. Ancak toplam süresi 53 dakika olan albümde ek parça yer alsaydı albüm daha dengeli olabilirdi.
Petrenko yorumu, Alpine Symphony’yi yalnızca görkemli tablo olmaktan çıkarıp ışık, gölge, doğa ve insan figürleri arasındaki geçişleri dramatik yolculuğa dönüştürüyor. Kayıt, yapıtın ölçeğini duyururken dinleyiciyi müzikal dağın zirvesine ve oradaki huzursuz karanlığa taşıyor.
Kaynak: The Guardian International
