Türkiye’nin yoğun gündemi içinde iş cinayetleri de yer alıyor. Her gün isimleri bile öğrenilemeyen işçilerin öldüğü biliniyor. Ölümlerin artması, işçiler arasında öfkeyi yeniden büyütüyor ve ölenlerin hesabının sorulmasını daha acil hale getiriyor.
Habaş’ta yaşanan iş cinayetlerini takip eden işçiler, kayıplar karşısında duydukları şaşkınlığın yanı sıra öfkeyi de taşıyor. Benzer cinayetlerin yaşanması, ölümlere neden olan koşulların değişmediği yönünde kaygı yaratıyor.
Gece vardiyasına giden işçilere ulaşıldığında, patlamanın duyulduğu ve ölen işçiler için gerekli önlemlerin alınmadığı aktarılıyor. İşçiler, kendi hayatlarından hareketle bu durumun kendileri için de bir risk taşıdığını ifade ediyor.
Diler Demir Çelik’te çalışan bir işçi, demir çelik sektörünün tehlikelerini anlatıyor. İşyerinde meydana gelen kazaların ve daha önce yaşanan ölümlerin üstü örtüldüğünü bildiriyor. Benzer koşullarda başka işçilerin de ölümle karşılaşabileceğini, herkesin riski bildiği hâlde çalışmaya devam ettiğini söylüyor.
İşçi, başka çareleri bulunmadığını belirtiyor. Bu durum, işçinin yalnızca üretim sürecinde kullanılan bir maliyet kalemi olarak görüldüğü yönünde bir eleştiriyi ortaya koyuyor. İşçilerin güçlü bir birlik oluşturması ise bu düzeni değiştirmenin temel yolu olarak sunuluyor.
Ölen işçilerin hesabının sorulması için memleketin dört bir yanında işçilerin sokağa çıktığı ve işçi duraklarının yolunu tuttuğu aktarılıyor. Bu çağrı, yalnızca yaşanan ölümlere tepki göstermekle kalmıyor; benzer kayıpların önlenmesi için ortak hareket etme gereğini de gündeme taşıyor.
Kaynak: Evrensel
