Tahmini değeri 180 milyon dolar olan Van Gogh tablosu, gelecek hafta New York’ta yapılacak müzayedede satışa sunulmak üzere hazırlanıyordu. Ailenin avukatı Gunnar Schnabel, eserin Nazi yönetiminin oluşturduğu ekonomik baskılar nedeniyle satıldığını ileri sürdü.
Schnabel, Sotheby’s’ten tablonun dönemin piyasa değerine ve bu baskılar olmadan satılmış olabileceğine ilişkin kanıt talep etti. İtiraz, aile mirasçılarının özellikle 1936’daki satışın koşullarına yönelikti.
Tabloyu 1909’da Samuel Fischer satın aldı. Fischer 1934’te öldükten sonra yayınevini yönetimine devralan damadı Gottfried Bermann Fischer, Nazi baskıları nedeniyle Berlin’den Viyana’ya taşınmak zorunda kaldı. Aile, eseri 1932 veya 1933’te Amsterdam’daki sanat simsarı Walter Feilchenfeldt’e emanet etti.
Eser 1936’da Parisli bir koleksiyoncuya satıldı. Birkaç kez el değiştirdikten sonra 1975’te mevcut Arjantinli sahipleri tarafından satın alındı.
Schnabel’a göre satış, ailenin Almanya’dan ayrılmasından kısa süre sonra gerçekleşti. Nazi yönetiminin Yahudilerin mal varlıklarına ciddi kısıtlamalar getirdiği ve ailenin göç sırasında Reich kaçış vergisi ödemek zorunda kaldığı ifade edildi.
Önceki kuşaktan temsilcisi Gisela Bermann Fischer, 2007’de benzer koşullarda satılan bir Cézanne tablosuna itiraz etmemiş; ancak diğer eserlerle ilgili haklarını saklı tutmuştu. Yeni kuşak mirasçılar Van Gogh tablosu üzerindeki hak talebini sürdürüyor. Sotheby’s, mülkiyet geçmişine ilişkin kapsamlı araştırma yürüttüğünü açıkladı; müzayedenin yapılıp yapılmayacağı konusunda açıklama vermedi.
Kaynak: Karar
